XXXVIII- Czy

Czuję się jak wrak,
Człowieka,
Marzeń,
Sensu.

Pustka mnie obejmuje.
Otula mnie ze wszystkich stron.
Zatapiam się w niej, tonę.
Już nie widzę powoli tafli wody.
Widzę dno i muł.

Czy to jest moje miejsce?
Czy na prawdę jestem aż tak przegrany?
Czy zawsze muszę tu kończyć?
Czy stałoby się coś gdybym zniknął na zawsze w tej pustce?

Czy znowu muszę podważać swoje życie?

XXXVII -z-a-m-i-e-s-z-a-n-i-e-

Brak pojęcia mam.
Co się ze mną dzieje?

Euforia.
Skąd ona?
Skąd Ty?

Smutek.
Dlaczego znowu?
Serce mi pęknie.
Domek z kart się wali.

Ja.
Może pora umrzeć?
Morfeuszu, znowu nie chcesz przyjść.
Może pora na życie?
Iskro egzystencji rozpal się.

...(Jacques Brel)

,,Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le coeur du bonheur

Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi, je t'offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'après ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine

Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas''

XXXVI- Out

Czuję wstręt do ludzi,
Wstręt do siebie,
Wstręt do wszystkiego.

Brak sił też mi dolega,
Brak wiary w lepsze jutro,
Ogólny brak mnie trzyma w środku.

Już nie wiem co mam zrobić.
Zresztą czy kiedykolwiek wiedziałam?

(((Nie rozśmieszaj mnie Morgan.
Nic nigdy nie robisz.
Nic Ci nigdy nie wychodzi.
Jesteś kłębkiem pustki i beznadzijności.
W dodatku jakimś chorym, nawet nie mieścisz się w normach społecznych.
Weź oszczędź już tego wszystkiego innym.)))

...

A więc tak, piszę tu ostatnio mało lirycznie. Chyba wrócę do starszej formy, bo przez moje pseudo poetyckie pisanie wiele więcej dawałam tego, co siedzi we mnie ukryte i o czym nie raz nie chce mówić.
,,Nowy rok, stara ja".
W sumie nie wiem po co to wszystko piszę, ale jakoś czuje że powinnam i tyle. A nie potrafię odmówić sobie pisania jakoś.