...

A więc tak, piszę tu ostatnio mało lirycznie. Chyba wrócę do starszej formy, bo przez moje pseudo poetyckie pisanie wiele więcej dawałam tego, co siedzi we mnie ukryte i o czym nie raz nie chce mówić.
,,Nowy rok, stara ja".
W sumie nie wiem po co to wszystko piszę, ale jakoś czuje że powinnam i tyle. A nie potrafię odmówić sobie pisania jakoś.

...

Droga Norwid,
Tak ten "rozdział" XXXIV to o tobie.
W sumie ,,Uśmiech" też.
I tak tu nie wchodzisz, więc mogę napisać co chcę teraz

Droga p.K.,
Jak się zobaczymy to pewnie usłyszę o psychiatrze.
O tym, że mam zaburzenia odżywiania i snu.
O tym, że mam stany depresyjne coraz mocniejsze i anxiety mnie też bombarduje.
Zaczniemy chyba pracę nade mną od początku.

Ogólnie nie potrafię mówić znowu.
Wracam do starych nawyków i mieszam je z nowymi nabytkami.
To chyba oznaka tego, że się staczam.
Ale nie wiem, może tylko dramatyzuje przez bycie WWO.
Albo po prostu tak mają żałosne osoby.

XXXV- Najgorszy człowiek na świecie

Czytam sobie tą książkę i dochodzę do wniosku, że potrzebuję pisać.

Bo też mam pluszowe serce.
Bo też jestem z mięsa.
Bo też czuję tą pustkę i samotność.
Bo uciekam w używki, nawet chyba coraz bardziej ostatnio.

Czuję..
No właśnie, co czuje?
Lęk?
Miłość?
Pustkę?
Starch?
Nienawiść?
To, że nie paliłam dziś szluga, a elektryk jedzie grzałką?
To, że mój brzuch pęknie i chce mi się wymiotować, bo lekko się najadłam?
Obrzydzenie?
To, że jestem inna, a inna to zazwyczaj gorsza?
A może spokój?

Mam mętlik w głowie od tego wszystkiego.

XXXIII- Beautiful Boy

Kiedy uświadamiasz sobie, że część twoich znajomych bierze.
"Ale przecież to normalne w dzisiejszym świecie"
(Zagubienie)

Czuję się też trochę jak hipokryta.
"Nie jestem uzależniona"
Piszę to zaciągając się dymem wypełnionym nikotyną.
(Hipokryzja)

Jestem taka żałosna.

...

Znowu tu pisze i to często.
Za często.

Mam ochotę się rozpłakać, wypalić kolejne parę papierosów, wypić coś mocniejszego, co i tak na mnie nie zadziała lub wrócić do starszych "przyjemności".
Jednocześnie wiem jak bardzo nic to nie wniesie. Bo dalej będę mieć to wszystko w sobie.

Więc leżę i patrze w sufit. Ogarnięta bezsilnością i beznadziejnością.
Miły niedzielny wieczór

...

Chyba za dużo dziś wypaliłam.
Nie czuje moich płuc.
Nie mogę oddychać.
,,Palenie szkodzi"

XXXII- puste zrozumienie

Mówicie, że rozumiecie moje uczucia?
Brzmi to śmiesznie.
Znacie mnie lepiej niż ja sama?
Istna komedia.

,,Nie powiedziałaś nam niczego, czego nie wiedzieliśmy"
To czemu zachowujecie się tak jakbyście tej wiedzy jednak nie mieli?
Podobno posiadacie ją od zawsze.

Słowa, słowa, słowa, słowa.
Wiem.
Rozumiem.
Akceptuje.
Kocham.

Szkoda tylko, że są wyrzucone z pustki.